Бұл жай ғана қуыршақ тігу сабағы емес еді. Бұл — ұлттың өткенінен өнеге беретін, жас буынды қолөнер арқылы тәрбиелейтін тірі тарих сабағы. Ольга Хабарова өз сөзінде: «Қуыршақ – жай ойыншық емес. Ол – әр ұлттың мәдени коды, тарихи жады мен әйелдің шексіз мейірімі шоғырланған бейне», — деп атап өтті.
Сабақ барысында күз мезгілінде пісіп-жетілген дәнді дақылдармен толтырылған матадан жасалған дорбалар арқылы дәстүрлі әйел бейнелі қуыршақтар дайындалды. Балалар әр қуыршақты орыс халқының ұлттық нақышындағы киімдермен безендіріп, ою-өрнекті маталардан жастықша тігіп, көркемдік талғамын танытты.
Орыс этносының мәдениетіне негізделген бұл сабақ тек қолөнермен шектелмеді. Ол балалардың бойында ұқыптылықты, шеберлікті, мейірімділік пен төзімділікті қалыптастыруға бағытталған шынайы тәлім-тәрбие сабағына айналды. Шара соңында оқушылар өз қолымен жасаған қуыршақтарын қолдарына ұстап, шеберлерге алғыстарын айтып, естелік суретке түсті.
Айта кету керек, мұндай қуыршақтар №7, №40, №18, №13 мектеп-гимназияларының көркем еңбек пәніне қосымша сабақ ретінде енгізілуге ұсынылған. Ал шеберлік сағатында дайындалған бұйымдар алдағы уақытта Балаларды қорғау күні, Қарттар күні, Мүгедектер күні секілді әлеуметтік маңызы бар қайырымдылық шараларына тарту етілмек.
Бұл шеберлік сабағы – бір қарағанда ұсақ дүние секілді көрінгенімен, астарында үлкен тәрбие мен мәдени үндестікті, рухани байланысты қамтыған маңызды іс-шара болды. Қуыршақ арқылы берілген мейірім — жүрекке жетіп, із қалдырды.