Ұлы Отан соғысы жылдарындағы тыл еңбеккерлерінің ерен еңбегі мен қажырлы қайраты – бүгінгі бейбіт өміріміздің берік негізі. Олар майдан шебінде болмаса да, тылда тынымсыз тер төгіп, Жеңіс күнін жақындатуға өз үлестерін қосты. Сол ауыр жылдардың куәсі болған ардагерлерге тағзым ету – кейінгі ұрпақтың қасиетті парызы.
Осы орайда, Ұлы Жеңістің 81 жылдық мерекесі қарсаңында Бетқайнар ауылының тұрғыны, тыл ардагері Кеңесбай Ахметкеримов ақсақалдың шаңырағында болып сыр-сұқбат құрып қайттық.
Соғыс жылдарында жастық шағы мен балалығын сезініп үлгермеген буын, тыл ардагері атануға толықтай лайықты деуге болады. Күн сайын тыл ардагерлерінің қатары азайып келе жатқаны бәріміз үшін үлкен өкініш.
Кеңесбай Ахметкеримов 1936 жылы Соғанды ауылында дүниеге келген. 1941 жылдың 22 маусымы күні фашистік Германия КСРО-ға басып кіргенде, әкесі майданға аттанды. Соғыс басталғанда, ақсақал небәрі бес жаста болатын. Ол балалық шағында майданды қолдау үшін, күнделікті жұмысына сай, ауылдың егіс алқабында жұмыс істеп, тылдағы тыныштық пен бейбітшілікті қамтамасыз етуге тырысқан. Кеңесбай ақсақал майдан шебінде істелген жұмыстың қаншалықты маңызды екенін біліп, тылда еңбек еткен. Ол егістіктерде жұмыс жасап, колхоздың қиындықтарын еңсеруге атсалысты. Ол үшін еңбек жеңіске жету үшін үлкен жауапкершілік болатын. Оның айтуынша, сол замандағы адамдар арасында қамқорлық, бірігу, еңбекті сүю сияқты қасиеттер үлкен маңызға ие болды.
Кеңесбай ақсақалмен өткен сұқбатымызда біз оның соғыс жылдарындағы күндері туралы, өзімен бірге жұмыс істеген адамдар туралы, кедергілер мен қиындықтарға қарсы тұру туралы әңгімелерін тыңдадық. Оның көзіндегі қайрат пен ұмтылыс, сондай-ақ, ардагерлердің ерен ерлігі бүгінгі жастар үшін үлгі боларлықтай.
Ол өмір бойы еңбек етіп, тек өз отбасын ғана емес, туған ауылын да дамытқан, балаларның сауатын ашуға, білімі мен тәрбиесіне үлкен көңіл бөлген. Оның әрбір естелігінде сол замандағы еңбектің ауырлығы туралы шынайы ой-пікірлері мен сезімдері көрініс тапты.
Осының бәрі бізге тыл еңбеккерлерін ұмытпау, олардың ерліктерін құрметтеп, мәңгі есте сақтау қажеттігін еске салады. Біздің жадымызда олардың бейнесі, қажырлы еңбегі мен Отанға деген сүйіспеншілігі мәңгілік сақталады.
Кейінірек, ұстаздық қызметке орналасып, жастарға білім беруге ден қойған. Соғыс жылдарындағы ауыртпалықтарды жан-жақты сезіну, әрқашанда еліміздің өркендеуіне үлкен ықпал еткен ұстаздардың бірі алдымен балаларды патриоттық рухта тәрбиелеуге ұмтылды. Ал бүгінгі күнде, түрлі мәдени шаралар мен кездесулерде, жастарға үлгі боларлықтай еңбек сіңірген азаматтардың бірі ретінде танылып отыр.
«Ең бірінші, еңбекқор болуды ұмытпаңыздар. Жас буынға айтарым, еңбек – алға қарай бұрылудың кілті. Адамға ең құндысы – оның жасаған жұмысы», — дейді тыл еңбеккері.
Кеңесбай ақсақалдың өмірі тыл еңбеккері ретіндегі ерліктерімен ғана емес, сондай-ақ оның белсенділігімен, сергектігімен де ерекше. Ол 88 жасына дейін жеке көлігін жүргізіп, өмірдің әр сәтінде толыққанды ғұмыр кешуге ұмтылды. Бұл оның көп жылғы еңбекқорлығы мен рухының беріктігін көрсетеді.
Жасында ауыр жұмыстар жасаса да, соғыстан кейінгі жылдары әлі де өмірге әуес әрі белсенді болды. Оның дағдылары мен тәжірибесі, жастарға да үлгі.
Қорыта келе, Кеңесбай ақсақалдың өмір жолы мен қызметі бүгінгі оқиғалармен тығыз байланысты. Ол соғыс жылдарында тылда қызмет етіп, кейінгі ұрпаққа үлгі боларлықтай құрметке ие болды. 88 жасына дейін көлік жүргізіп, жастардың арасында өз белсенділігімен көзге түсуі – оның өмірінің мәні мен рухын көрсетті.
Сондықтан, Кеңесбай Ахметкеримов ақсақал сияқты тыл еңбеккерлерінің ерен еңбек үлесі мен қажырлы қайраты бүгінгі бейбіт өміріміздің берік негізі болып қала береді. Олардың ерлігін ұмытпау – біздің қасиетті парызымыз.
Әділет ҚҰТТЫБАЙ
