Үлкен Сұлутөр ауылы. Біздің кейіпкерлерімізді ауылдастары жақсы таниды, олар жайлы айтқанда жылы сөздерін, мақтауларын аямайды. Өйткені, үлгілі отбасы — өзара түсіністікке, құрметке, қолдауға және адамгершілік құндылықтарды сақтауға негізделген отбасылық қарым-қатынастың идеалы іспетті әрі жас ұрпаққа өнеге болып табылады. Әрине, мұндай отбасылар көп және оларды кез келген ауылда кездестіруге болады. Бұл жолы біз ақкөңіл, ашық-жарқын әрі тартымды жандар — Насыровтар отбасымен таныстық.
-Ата-анам Кенен ауылынан болатын. Бастауыш сыныпта сол жақта оқыдым. Мектеп жабылған соң, бізді Үлкен Сұлутөр ауылындағы интернатқа ауыстырды, сөйтіп орта білімді сол жерде тәмамдадым. Кейін Жамбыл технологиялық институтын бітіріп, ауылға қайтып оралдым, — дейді отағасы Анатолий Ахатович. Айтпақшы, қария қазақ тілінде еркін сөйлейді. -Достарымның бәрі қазақтар, қазақ ауылында өстім. Тіпті мектеп кезінде де ойымды қазақша жеткізу маған едәуір жеңіл болатын, — деп күледі.
Анатолий Ахатович пен Людмила Павловнаның отау құрғанына елу жылдан асты. Олар өткен ғасырдың жетпісінші жылдарының ортасында танысқан. Автобус жүргізушісі Анатолий Ахатович Людмила Павловнаны көрген сәтте-ақ оның өз тағдыры екенін түсінген. Сүйгеніне ғашық болған сымбатты жігіт оған қолдан келгенше көмектесуге, сәті болғанда жанынан табылуға тырысатын. Сөйтіп, 1975 жылдың желтоқсанында жас әрі батыл Толя сүйкімді Люсяға сезімін білдіріп, отбасын құруға ұсыныс жасады. Бойжеткенді ата-анасы ұзатқан соң, келесі жылдың қаңтарында той болды.
-Әрине, көп нәрсені бастан өткердік: жақсы күндер де, уайым-қайғы мен тағдыр сындары да болды. Қиындықтарды бірге еңсеруге тырысып, барлық маңызды мәселелерді отбасымызбен ақылдаса отырып шештік. Мұның бәрінде ата-анамыздың үлесі зор деп санаймын: олардың отбасындағы татулық пен үйлесімділік үлгісі біздің өмірімізге елеулі әсер етті. Дегенмен, есімізде тек бақытты сәттер ғана сақталып қалғаны рас, — дейді отанасы.
Қуаныш пен бақытқа толы сәттер аз болған жоқ. Отбасының тұңғышы Сергей 1976 жылы дүниеге келді, бүгінде ол сол ауылда тұрып, еңбек етіп келеді. Екі жылдан кейін екінші ұлдары Андрей туылды. Қазір отбасымен Ресейде тұрады. Одан кейін он жыл өткен соң, көптен күткен қыздары Светлана дүниеге келді. Ол мейірімді әрі қамқор ару болып өсті. Жергілікті мектепті үздік бітіріп, Алматыдағы С.Д.Асфендияров атындағы Қазақ ұлттық медицина университетіне грантпен оқуға түсті және оны қызыл дипломмен аяқтады. Бүгінде оңтүстік астанада орналасқан жеке клиниканың иесі.
Анатолий Ахатович пен Людмила Павловна өздерін үш ұл мен бір қыздың ата-анасы санайды. Өйткені олар ауылдастары Асқарбек Достарбаевқа да салт-дәстүр бойынша өкіл ата-ана атанған. Асқарбек пен Айжанның өміріндегі ешбір маңызды оқиға осы «екінші» ата-ананың қатысуынсыз өтпейді.
Отағасы бүкіл еңбек жолын ауылда түрлі қызметтер атқарумен өткізсе, анасы 25 жыл бойы Үлкен Сұлутөр және Әлжан ана ауылдарындағы клубтарды басқарды.
Еңбекқор Насыровтар әрдайым ауылдастарын таңғалдырудан жалыққан емес. Олардың үйі алыстан-ақ көзге түседі: бапталған баспананы гүлге оранған бақша қоршап тұр. Олардың ерекше мақтанышы – ұзақ уақыт бойы гүлдеп тұратын сары лалагүл. Өсімдіктерден тарайтын хош иіс түнде және таңертеңгілік уақытта бүкіл ауланы балдың жұпар иісіне бөлейді.
Ерлі-зайыптылар сондай-ақ сиыр, қой және құс сияқты мал-жан өсіреді. Үйлеріне келген әрбір қонақты жылы қарсы алады: дастарқан әрдайым кең пейілмен жайылып, қонақжай иелер қолдарындағы ең дәмді әрі сапалы тағамдарды ұсынудан қуаныш табады.
Бүгінде ерлі-зайыптылардың басты қуанышы – тоғыз немересі мен төрт шөбересі. Отбасылық дәстүрге сай, немерелері мен шөберелері жаз айларында ата-әжесінің шаңырағына келіп тұрады. Мұндай сәттер Насыровтарға ерекше бақыт пен көңіл тоқтығын сыйлайтыны рас.
-Бақытты отбасылық өмірдің құпиясы неде? – деп сұрадық.
-Бір-бірінің сезімін құрметтеу, өзара түсіністік және бірлесіп әрекет ету. Дегенмен, өз тәжірибемнен түйгенімдей, бүгінгі жастарға мынаны айтар едім: кез келген отбасында әйел адам ақылдырақ болуы керек — асығыс шешімнен аулақ болып, бір сәттік ашу-ызаға бой алдырмауы және өзін уақытында тоқтата білуі тиіс, — деп бөлісті Людмила Павловна.
Әңгіме барысында көзге түскен тағы бір жайт — бөлменің ортасындағы ақ дастарқан жабылған үстел еді. Үстелдің ортасында екі аппақ көгершін мен олардың астындағы бірнеше жұмыртқа жатқан ұя тұр. Көгершін бейбітшіліктің, татулық пен жақсы хабардың жалпыға ортақ символы саналатындықтан, бұл символикалық көрініс отбасының ең үлкен байлығын – махаббат, татулық пен өзара түсіністікті дәл көрсетеді.
-Бақытты отбасы — ол өзара кінәліні іздемей, түсіністікке ұмтылатын, тіпті жанжалдан кейін де бірге болуды қалайтын, сондай-ақ әрбір мүшесі өзін жақындары түсініп, бағалайтынын және қажет болғанда міндетті түрде қолұшын беретінін біліп, сүйіспеншілік пен құрметке бөленетін орта, — деп жалғастырды әйел.
Насыровтар бұл өңірде бір-бірімен үйлесімді түстегі киім киетін жұп ретінде де танымал. Мәселен, отағасы көк немесе қызыл жейде кисе, жұбайы да дәл сол реңктегі киімді таңдайды. Бұл ерекшелік оларды көпшілік арасында бірден көзге түсіреді: бірдей түсті киіммен қол ұстасып келе жатқан жұпты көргенде, жанынан өтіп бара жатқан жандар еріксіз бұрылып қарап, шынайы бақыт дегеніміз – жүректердің үндесе соғуы осы екен деп ойлайтыны сөзсіз…
Отбасы күніне орай Насыровтар отбасына және аудандағы барлық отбасыларға отбасылық бақыт тілейміз!
Анжела ИЗАЕВА
